Make vs n8n — porównanie dla firm MŚP

Make i n8n — krótka charakterystyka

Make (dawniej Integromat) to czeski SaaS, część grupy Celonis. Działa wyłącznie w chmurze — nie ma wersji self-hosted. Płacisz miesięcznie za pakiet operacji. Interfejs to klasyczny diagram, w którym moduły łączysz liniami i konfigurujesz mapowanie danych.

n8n to platforma open-source z siedzibą w Berlinie. Ma trzy warianty: Community Edition (darmowa, self-hosted, licencja Sustainable Use), n8n.cloud (płatny SaaS, serwery w UE) oraz Enterprise Edition (SSO, RBAC, audit log, version control). Interfejs jest podobny do Make, ale z większym naciskiem na elementy techniczne — code nodes, expressions w stylu JavaScript, możliwość pisania własnych modułów.

Najważniejsza różnica filozofii: Make jest pełnym SaaS-em bez opcji on-prem. n8n daje wybór — chmura lub własny serwer.

Pricing dla MŚP — realne scenariusze

Plany Make w 2026 (orientacyjnie):

• Free — 1 000 operacji/mies., 2 aktywne scenariusze
• Core — od ok. 9 USD/mies. za 10 000 operacji
• Pro — od ok. 16 USD/mies., custom variables
• Teams — od ok. 29 USD/mies., role i większe pakiety
• Enterprise — wycena indywidualna, SSO, dedykowany support

Plany n8n.cloud (orientacyjnie):

• Starter — od ok. 24 EUR/mies., 2 500 wykonań scenariuszy, 5 aktywnych workflow
• Pro — od ok. 60 EUR/mies., 10 000 wykonań
• Enterprise — wycena indywidualna, queue mode, SSO, dedykowane środowisko

n8n self-hosted to praktycznie tylko koszt serwera — Hetzner CX22 to ok. 25 zł/mies., DigitalOcean Droplet 12 USD/mies. Plus koszt utrzymania (jeśli outsourcujesz — typowo 200–500 zł/mies.).

Realny przykład dla MŚP, 5 000 wykonań scenariuszy miesięcznie, scenariusze średnio 6-modułowe:

• Make: ok. 30 000 operacji = plan Pro za 16 USD/mies. (limit 10 000 zostanie przekroczony, dopłaca się ok. 40–50 USD)
• n8n.cloud Pro: ok. 60 EUR/mies. za 10 000 wykonań
• n8n self-hosted: ok. 25 zł serwer + ewentualnie 300 zł utrzymania = ok. 325 zł/mies.

Wniosek: w przedziale 1–10 tys. wykonań Make i n8n.cloud grają w podobnej lidze. Powyżej 30 tys. wykonań self-hosted n8n zaczyna mocno wygrywać.

Krzywa nauki i UX

Pod względem czystego UX Make jest bardziej dopieszczony. Diagramy są ładniejsze, opisy modułów po polsku są lepsze, a społeczność tutoriali (YouTube, blogi) jest większa, też w polskim ekosystemie. Pierwszy scenariusz w Make zbudujesz w 30–45 minut, jeśli nigdy wcześniej nie miałeś z nim styczności.

n8n jest bliżej programisty. Expressions używają syntaksu JavaScript, w wielu modułach trafiasz na opcje, które bardziej kojarzą się z dokumentacją API niż z UI dla biznesu. Code node pozwala napisać dowolny JavaScript, który działa na danych ze scenariusza. Dla osoby technicznej to atut, dla nietechnicznej — dodatkowy próg.

Praktyka: jeśli scenariusze ma budować osoba z biznesu (np. head of operations, marketing manager), Make jest znacznie bezpieczniejszym wyborem. Jeśli to ma być rola półtechniczna albo masz w firmie kogoś, kto zna JavaScript chociaż na poziomie podstawowym — n8n da znacznie więcej swobody.

Elastyczność i logika

Oba narzędzia mają mocną logikę, ale n8n daje więcej swobody. Konkretne różnice, które potrafią mieć znaczenie:

• Code node w n8n — pełny JavaScript / Python na danych przepływu. W Make masz „Tools / Set variable" i kilka modułów do transformacji, ale głębsza logika wymaga obejść.
• Custom nodes w n8n — możesz napisać własny moduł w TypeScripcie i zainstalować go we własnej instancji. W Make nie ma takiej opcji.
• Wersjonowanie i CI/CD w n8n Enterprise — workflow można wersjonować w gicie, deployować z pipeline. Make ma wbudowany version control, ale słabszy do CI/CD.
• Sub-workflows w n8n — możesz wywołać jeden workflow z drugiego jak funkcję. Make ma „Make a call to another scenario", ale jest bardziej ograniczone.

Dla typowej firmy MŚP, która ma 10–30 scenariuszy średniego stopnia złożoności, możliwości obu narzędzi są podobne. Różnica zaczyna mieć znaczenie przy 50+ scenariuszach lub gdy pojawiają się wymagania DevOps (środowiska dev/staging/prod, deployment).

Compliance, RODO, lokalizacja danych

Dla firm MŚP w Polsce ten temat zwykle nie jest blokerem, ale warto wiedzieć, gdzie stoją oba narzędzia.

Make: serwery w UE (Czechy, Niemcy), siedziba w Czechach (część Celonis). DPA dostępne, certyfikat SOC 2. Dla większości firm MŚP w pełni wystarczy do RODO.

n8n.cloud: serwery w UE (Niemcy), siedziba w Berlinie. DPA, SOC 2 Type II, ISO 27001 w trakcie. Dla MŚP równie bezpieczny wybór jak Make.

n8n self-hosted na własnym serwerze w Polsce: pełna kontrola, zero zewnętrznego DPA, dane nigdy nie wychodzą poza Twoją infrastrukturę. To wybór dla branż regulowanych (kancelarie prawne, sektor finansowy, ochrona zdrowia, sektor publiczny). Sprawdź też integracje API — często dane wrażliwe można przesyłać tylko między systemami w jednej sieci.

Skalowanie — co się dzieje przy wzroście

Make skaluje się płynnie — wybierasz większy plan, masz więcej operacji. Limit górny dla planu Teams to ok. 800 000 operacji/mies. Powyżej — Enterprise z wyceną indywidualną. Wadą jest liniowy wzrost kosztu z wolumenem.

n8n self-hosted skaluje się z mocą serwera. Mały VPS obsłuży kilka tysięcy wykonań dziennie. Większy serwer (4 vCPU, 8 GB RAM) — kilkanaście tysięcy. Powyżej — queue mode (Redis + workers), praktycznie bez górnego limitu. Koszt rośnie z infrastrukturą, nie operacjami.

Praktyczny próg dla MŚP: powyżej 30 000 wykonań miesięcznie n8n self-hosted zaczyna być znacząco tańszy od Make. Powyżej 100 000 wykonań — różnica to często rząd wielkości.

Kto za co odpowiada — model utrzymania

Make to klasyczny SaaS — odpowiedzialność za infrastrukturę leży po stronie producenta. Twoja rola to budować scenariusze, monitorować ich działanie i pilnować, żeby nie skończył się pakiet operacji.

n8n.cloud — analogicznie do Make, infra po stronie n8n.

n8n self-hosted — Ty (lub Twój wykonawca) odpowiadasz za:

• Serwer (instalacja, aktualizacje OS, security)
• n8n (aktualizacje, breaking changes, migracje DB)
• Backup bazy danych i credentials
• Monitoring uptime i alerty
• SSL, reverse proxy, ewentualnie firewall

To zwykle 1–3 godziny miesięcznie po dobrym wdrożeniu. Ale wymaga osoby, która rozumie Linuxa i Dockera. Bez tego self-hosting nie ma sensu — albo wybieraj n8n.cloud, albo Make.

Kiedy wybrać Make, a kiedy n8n — checklist dla MŚP

Wybierz Make, gdy:

• Nie macie osoby technicznej w firmie
• Scenariusze ma budować osoba z biznesu, nie programista
• Wolumen miesięczny do 30 000 operacji
• Cenicie sobie czas startu — chcecie ruszyć w tym tygodniu
• Lokalizacja danych w UE wystarcza, nie potrzebujecie pełnej kontroli

Wybierz n8n (cloud lub self-hosted), gdy:

• Macie osobę techniczną albo zewnętrznego partnera, który ogarnia infrastrukturę
• Wolumen rośnie i koszty Make zaczynają boleć (powyżej 50 USD/mies.)
• Potrzebujecie integracji z systemami wewnętrznymi (on-prem ERP, CRM, baza)
• Branża wymaga pełnej kontroli nad danymi (finanse, zdrowie, sektor publiczny)
• Chcecie pisać własne moduły lub mocno custom logikę

Hybryda również ma sens — Make dla zespołu marketingu i HR, n8n dla backoffice i operacji. Wiele firm MŚP tak właśnie działa.

Podsumowanie

Make i n8n są bliższe sobie niż jakiekolwiek inne narzędzie automatyzacji. Oba mają mocną logikę, dobre integracje i wizualny diagram. Główne różnice to: model dostarczania (Make tylko SaaS, n8n cloud + self-hosted), elastyczność techniczna (n8n więcej, ale za cenę krzywej nauki) i koszt przy dużej skali (n8n self-hosted prawie zawsze tańsze).

Dla większości firm MŚP Make jest pierwszym, naturalnym wyborem — szybciej startujesz, mniej rzeczy może pójść nie tak. n8n staje się sensowny, gdy wolumen rośnie, pojawiają się wymagania techniczne lub compliance, albo gdy macie w firmie kogoś, kto naprawdę chce mieć kontrolę nad automatyzacjami.

Zanim zdecydujesz, zobacz też Zapier vs Make oraz Zapier vs Make vs n8n — pełen obraz pomaga uniknąć decyzji „bo tak wybrał kolega".

FAQ